Relacja z mojej wizyty w Kancelarii Prezydenta Karola Nawrockiego
Relacja ze spotkania w Kancelarii Prezydenta Karola Nawrockiego, które odbyło się w dniu 30 lipca 2026 r.
Polskie media informują społeczeństwo o mojej wizycie w Kancelarii Prezydenta Karola Nawrockiego. Przedstawiciele mediów opisujących tę wizytę w tym spotkaniu nigdy nie uczestniczyli. Mimo to często widzimy tego typu nagłówki:
„Guru pseudomedycyny w Pałacu Prezydenckim. Ujawniamy kulisy spotkania“
Pierwsze zdanie jest oczywistym kłamstwem, bo ja nie byłem w Pałacu Prezydenckim, tylko w Kancelarii Pana Prezydenta. Drugie zdanie to fikcja literacka, ponieważ niczego nie ujawniają, bo na tym spotkaniu nie byli. Oczywiście, określenie „ujawniamy“ to tylko granie na niskich emocjach czytelników, bo prawdę znam ja.
W poniższym opisie niczego nie ujawniam, przedstawiam prawdę.
Media z uporem maniaka używają określenia, jakobym promował „pseudomedycynę“. Nigdy nie spotkałem się z konkretnym określeniem, na czym ta pseudomedycyna polega. Chodzi mi o konkretne fakty, a nie określenia oparte na emocjach.
Nigdy, przez żadne media, nie byłem poproszony o skomentowanie tego spotkania, mimo że zawsze, z wielką chęcią, z mediami rozmawiam. W związku z tym informacje, które są przekazywane społeczeństwu, są pełne insynuacji, kłamstw i zwykłych domysłów.
Poniższy opis został stworzony po to, aby społeczeństwo polskie miało dostęp do PRAWDZIWYCH informacji odnośnie mojego spotkania w Kancelarii Prezydenta Karola Nawrockiego.
Uwagi ogólne, o których nikt nie mówi, nikt nie pisze
A. Spotkanie prowadził Pan Minister Sławomir Mazurek, który został oddelegowany przez Pana Prezydenta do spotkania się z grupą osób reprezentujących środowiska występujące przeciwko tej ustawie.
Po wejściu na salę Pan Minister i towarzyszący mu pracownicy Kancelarii z każdym z nas, indywidualnie, przywitali się i powitali nas w Kancelarii Prezydenta.
Nie, nie byłem wyrzucony, nie ubliżano mi od szarlatanów, oszustów itd. W czasie całego spotkania nie usłyszałem ani jednego słowa jakiejkolwiek krytyki w stosunku do mnie. Całość spotkania przebiegała w atmosferze niezwykle kulturalnej, a przede wszystkim w atmosferze pełnej konstruktywnego podejścia do tak ważnego zagadnienia.
To był wspaniały przykład niezwykle inteligentnego przeprowadzenia spotkania odnośnie zagadnienia tak niesamowicie wrażliwego i ważnego dla całego społeczeństwa.
Spotkanie trwało 1 h 40 min. Każdy z uczestników miał dany czas na swobodne i pełne przekazanie argumentów. Media donoszą, że ta rozmowa, trwająca tak długo, odbyła się przypadkiem i że doszło do wymiany zdań w czasie składania podpisów protestujących. To oczywiście nie jest prawda.
Jeśli wypowiedź któregokolwiek z uczestników była nie dość jasna czy niezrozumiana, uczestnik ten był proszony o wyjaśnienie.
B. Spotkanie to miało miejsce w Kancelarii Prezydenta, a nie w pałacu Prezydenta!
C. Pana Prezydenta Nawrockiego na tym spotkaniu nie było.
D. NIGDY osobiście nie spotkałem się z Panem Prezydentem Karolem Nawrockim.
E. O spotkaniu dowiedziałem się na dzień przed, jak również powiadomiono mnie, że już jestem na liście uczestników, która została zaakceptowana przez Kancelarię. Tak więc nie było tak, że Kancelaria nie wiedziała o mojej obecności.
F. Po raz pierwszy z uczestnikami spotkania spotkałem się przy wejściu do Kancelarii, gdzie pracownicy Ochrony sprawdzali, czy każda osoba jest na liście zaakceptowanej przez Kancelarię.
G. Wbrew panującej opinii nie byłem przez nikogo wysłany.
H. Spotkanie to było spotkaniem wewnętrznym, a więc nie było ani nagłaśniane, ani filmowane przez telewizję sejmową czy telewizję Kancelarii.
I. Spotkanie to nie polegało tylko na przedłożeniu podpisów petycji. W takim przypadku wystarczyło te petycje pozostawić przy wejściu do Kancelarii.
Spotkanie to miało na celu przedłożenie Panu Prezydentowi argumentów przeciwko tej ustawie.
Nieprawdą jest, że ja byłem tam po to, żeby Panu Prezydentowi przekazać listę podpisów.
W czasie spotkania lista 25 000 podpisów protestujących została przedłożona z prośbą o przekazanie jej Panu Prezydentowi, ale ja o tej liście podpisów nie wiedziałem do momentu jej przekazania w czasie trwania tego spotkania.
J. Po przedstawieniu się każda osoba, po kolei, przedstawiała argumenty przeciwko tej ustawie. To nie była przypadkowa wymiana zdań „przy okazji złożenia podpisów“. Pan Minister oraz towarzyszący mu personel Kancelarii skrzętnie wszystko spisywali. Pan Minister całość prowadził naprawdę w sposób niezwykle kulturalny i rzeczowy. Nie komentował – zbierał informacje.
K. W pewnym momencie Pan Minister zapytał: „dlaczego nie przedstawiliście Państwo tych argumentów na sejmowej Komisji Zdrowia?“. Wtedy jeden z uczestników powiedział: „chcieliśmy, ale nie zostaliśmy wpuszczeni na salę“. Pan Minister, nie kryjąc zdziwienia, zapytał: „jak to?“. Odpowiedź padła: „Wezwano straż sejmową i wyprowadzono nas z Sejmu jak bandytów, złodziei czy przestępców“.
Zwróciliśmy Panu Ministrowi uwagę na to, że:
To spotkanie jest jedyne, gdzie strona przeciwna miała możliwość swobodnego przedstawienia swoich argumentów.
Spotkania, które odbyły się wcześniej, prowadzone były tylko ze stroną promującą ustawę Lex szarlatan. Do momentu tego spotkania wysłuchiwano tylko jednej strony.
Przeprowadzone tzw. „konsultacje“ odbywały się w obecności tylko propagatorów tej ustawy. Jakiekolwiek wcześniej przeprowadzane spotkania nie odbywały się z przedstawicielami środowiska naturoterapeutycznego.
Najważniejsze tematy, które poruszyłem w czasie tego spotkania
1. Prowadzącemu to spotkanie Panu Ministrowi wyjaśniłem SELEKTYWNY mechanizm niszczenia komórki nowotworowej przez witaminę C. Wyjaśniłem też, dlaczego witamina C niszczy komórki nowotworowe macierzyste, czego nie robi żaden środek chemiczny ani naświetlanie.
Zrobiłem to dlatego, że obecna na spotkaniu Pani z nowotworem, której lekarz podawał witaminę C, wykazała, że ku zdumieniu onkologów nowotwór nie rozwijał się przez trzy lata! Izba Lekarska odebrała prawo wykonywania zawodu temu lekarzowi i w ciągu następnych paru miesięcy Pani ta miała już przerzuty do wątroby!! Pytanie padło: „kto teraz weźmie odpowiedzialność za rozwój tej strasznej choroby u tej Pani“.
Przy tej okazji zawiadomiłem Pana Ministra o tym, że jeśli chodzi o chorobę nowotworową, to już po raz któryś jestem zaproszony przez lekarzy włoskich, z onkologami włącznie, do powtórzenia wykładów (wcześniej wygłoszonych również we Włoszech) na temat nowatorskiego leczenia nowotworów, gdzie udowadniam, że najłatwiejszym do leczenia nowotworem jest nowotwór złośliwy mózgu, czyli glejak. Udowadniam, jak błyskawicznie można uratować życie osoby w sepsie, nawet w stanie agonalnym. (Wspomniałem, że z tego powodu umiera 60 000 Polaków rocznie).
Na moich wystąpieniach we Włoszech omawiam podejścia do leczenia chorób przewlekłych, używając metod naturoterapeutycznych.
Bardzo wyraźnie powiedziałem Panu Ministrowi, że przed każdym moim wykładem, czasami wielogodzinnym, zawsze mówię, że nie jestem lekarzem. Wtedy lekarze włoscy mówią: „To, kim jesteś, nas nie interesuje. Interesuje nas tylko wiedza, którą nam przekazujesz“.
Zapytałem Pana Ministra: „dlaczego tej wiedzy nie mogę przekazywać lekarzom polskim?“
2. Przedstawiłem konkretne przykłady (których oczywiście tutaj nie będę cytował) rzeczywistych przypadków, kiedy po wprowadzeniu tej ustawy ludzie, którzy odzyskują zdrowie, no i oczywiście życie, nie będą mieli już możliwości odzyskania zdrowia i stracą życie. Odniosłem się do kilku konkretnych przypadków różnego rodzaju(!) terapii naturalnych, które po wprowadzeniu tej ustawy będą zakazane. Przedstawione dowody były niepodważalne.
Biorąc pod uwagę ten fakt, powtórzyłem zdanie, które często wygłaszałem publicznie: „jeśli Pan Prezydent Nawrocki tę ustawę podpisze, będzie miał na rękach krew tysięcy Polaków“. Podkreślę tutaj jeszcze raz, że ten fakt poparłem konkretnymi przykładami.
3. Ustawa Lex Szarlatan opiera się na koncepcie zwanym „Evidence Based Medicine“, czyli „Medycyna oparta na faktach“. Wykazałem katastrofalny brak spójności logicznej tego konceptu. Efektem tego jest brak podstaw merytorycznych tej ustawy.
Wykazałem poza wszelką wątpliwością, że powinno to brzmieć „medycyna oparta na skuteczności“.
Powiedziałem też, że powszechnym, krążącym w Polsce sloganem jest: „medycyna jest tylko jedna – ta, która jest nauczana na Uniwersytetach Medycznych“. To jest nieprawda. „Prawdziwą medycyną jest ta, która jest skuteczna.“
W mojej wypowiedzi wskazałem również na treści odnoszące się do leczenia chorób wewnętrznych, opisane w dwóch potężnych tomach pt. „Choroby wewnętrzne“ pod redakcją prof. dr. hab. Andrzeja Szczeklika, co jest podstawowym podręcznikiem dla studentów medycyny.
Oczywiście, oba tomy bardzo uważnie przeczytałem. Podejrzewam, że żadna osoba, która nie jest lekarzem, tego podręcznika nie przeczytała, łącznie z tak zwanymi „dziennikarzami medycznymi“. Przestrzeń medialna jest pełna wypowiedzi tego typu ludzi, jednakże nieposiadających wiedzy na ten temat.
Powiedziałem też, że w tych podręcznikach, w opisie chorób przewlekłych, zawsze znajdujemy określenie: „przyczyna choroby nieznana, stosujemy tylko leczenie objawowe“. Nie powinno się używać takiego określenia, bo objawów się nie leczy, leczy się przyczynę. Jeśli już, to należy stosować określenie: „łagodzimy objawy“.
I tutaj zwróciłem Panu Ministrowi uwagę na to, że choroby, które opisane są jako nieuleczalne, są całkowicie, na trwałe wyleczalne różnymi rodzajami metod określanych jako metody naturoterapeutyczne. (Wiele z tych metod opisałem w moich książkach Ukryte Terapie, jakkolwiek, wbrew temu, co mówią media, nie są to metody moje!!)
Podałem przykłady takich wyleczeń. Powiedziałem Panu Ministrowi również, skąd to wiem: „od lekarzy, którzy te metody stosują i leczą choroby uchodzące za nieuleczalne“.
Niestety, tacy lekarze boją się o tym mówić publicznie, bo Izby Lekarskie natychmiast odbiorą im prawo wykonywania zawodu! Po wprowadzeniu ustawy Lex Szarlatan lekarzom tym będzie grozić do 1 000 000 zł kary!
Powiedziałem również, że jeden z zaprzyjaźnionych lekarzy powiedział mi w rozmowie telefonicznej: „dzisiaj kobiecie w sepsie, już w stanie agonalnym, podałem witaminę C, tak jak opisałeś w Ukrytych Terapiach – uratowałem jej życie. Już w czasie trwania wlewu otworzyła oczy i z nią rozmawiałem, a miała tylko godzinę, być może, przy dobrych wiatrach, dwie, zanim by zmarła. Uratowałem jej życie nielegalnie!!“
Takich lekarzy jest WIELU!! Ratują życie Polakom w tak zwanym „podziemiu medycznym“ i to należy skończyć. Powiedziałem jak – opiszę poniżej.
4. Wykazałem, z poparciem obecnego tam Pana Mecenasa, że obecny system prokuratorsko-sądowniczy jest wystarczający do tego, aby z rynku wyeliminować prawdziwych szarlatanów.
To jest bardzo ważne dlatego, że dwa dni później szef Kancelarii Pana Prezydenta, Minister Zbigniew Bogucki, w wypowiedzi publicznej w radiu RMF powiedział dokładnie to samo.
5. Wskazałem, że jestem całkowicie za tym, aby prawdziwych szarlatanów eliminować ze środowiska naturoterapii.
UWAGA: przykłady takich szarlatanów podałem z konkretnymi imionami i nazwiskami.
Podkreślę tutaj jeszcze raz – to ja wskazałem i żądałem natychmiastowego ukarania wskazanych przeze mnie szarlatanów.
To jest niezwykle ważne, bo media przedstawiają moją obecność jako promowanie szarlatanerii medycznej. To oczywiście, jak widać, jest zwykłym kłamstwem. Upowszechnienie tego typu „relacji“ medialnych jest nie tylko kłamstwem, ale nikomu i niczemu nie służy.
6. Omawiana ustawa dotyczyłaby również dezinformacji medycznej. Tutaj wskazałem bardzo precyzyjnie, z imienia i nazwiska, przykłady takich, bardzo groźnych dla pacjentów, dezinformacji przedstawianych przez… lekarzy, z tytułami profesorskimi włącznie.
Podobnie wykazałem poza wszelką wątpliwość, że do takiej dezinformacji medycznej dopuszcza się Ministerstwo Zdrowia, informując:
„szczepionki chronią przed wirusem“
„wszystkie szczepionki znajdujące się w obrocie na terenie Polski przeszły przez rygorystyczne badania kliniczne“
„szczepienia ochronne“
„dzięki szczepionkom pozbyliśmy się wielu chorób“
To są przykłady nie tylko dezinformacji, ale zwykłych kłamstw.
Zadałem pytanie, czy za to będą ukarani?
Wskazałem na konieczność debaty publicznej, o nieograniczonym czasie, na temat szczepionek.
Zawiadomiłem również Pana Ministra, że zwracając się do społeczeństwa: „czy chcecie takiej debaty?“, dostałem ponad 2 200 000 reakcji: „tak, chcemy“. Powiedziałem, że jestem gotowy do takiej debaty w każdej chwili.
Jak do tej pory nikt nie podjął się przeprowadzenia takiej publicznej debaty. Zapytałem: dlaczego?
7. Bardzo szybko omówiłem zagadnienia związane z zakazaną homeopatią. Wskazałem na działania homeopatii w przypadku choroby nowotworowej nawet u pacjentów paliatywnych. Podałem dowody.
8. Powiedziałem również tak: „Przedstawiliśmy Panu Ministrowi niepodważalne dowody, dlaczego ta ustawa w zaproponowanej formie nigdy nie powinna ujrzeć światła dziennego. Ja jednak mam konkretne rozwiązanie tego problemu“.
W tym momencie przedstawiłem Panu Ministrowi zarys takiego rozwiązania, jakim jest mojego autorstwa nowelizacja ustawy „O zawodzie lekarza i lekarza dentysty“. Nowelizacja ta, od strony prawnej opracowana przez prawników, jest zgodna z przepisami i spełnia wszelkie warunki prawne. Zgodna jest też ze wszystkimi przepisami Unii Europejskiej.
Nowelizacja ta spowodowałaby, że już nigdy więcej polskim lekarzom nie można byłoby odebrać prawa wykonywania zawodu za skuteczne leczenie pacjenta czy też za wyrażenie swoich poglądów. Polscy lekarze byliby o wiele, wiele bardziej skuteczni i zniknęłoby „podziemie medyczne“.
Na tym skorzystaliby nie tylko lekarze, ale przede wszystkim ludzie chorzy, czasami śmiertelnie chorzy, którzy w dzisiejszym systemie zdrowia nie uzyskają pomocy i w krańcowej sytuacji, niestety, muszą umrzeć.
Napisałem powyżej „zarys“ dlatego, że spotkanie dobiegło już końca i nie miałem możliwości wytłumaczenia, na czym dokładnie ta nowelizacja by polegała i co by dała lekarzom i ludziom chorym.
Wspomniałem też o dodatkowym rozwiązaniu, które wyeliminowałoby rzeczywistych szarlatanów i uregulowałoby sprawy związane ze świadczeniami tak zwanych naturoterapeutów, ale to był już koniec spotkania.
Pisząc dzisiaj te słowa (22.08.2026), widzę możliwość znacznie lepszego rozwiązania tego problemu. Rozwiązanie to dałoby następujące korzyści:
Usatysfakcjonowałoby wszystkich zwolenników ustawy Lex Szarlatan
Usatysfakcjonowałoby wszystkich przeciwników ustawy Lex Szarlatan
Skutecznie wyeliminowałoby i ukarało prawdziwych szarlatanów medycznych
Polacy byliby dużo bardziej skutecznie, bezpiecznie i tanio leczeni nawet w przypadku chorób uważanych za nieuleczalne. To z kolei oznaczałoby niespotykane do tej pory skrócenie kolejek do lekarzy.
Narodowy Fundusz Zdrowia miałby wielomiliardowe oszczędności, bez konieczności ponoszenia jakichkolwiek kosztów społecznych związanych z prowadzeniem tego rozwiązania.
Mimo że dla wielu osób brzmi to nierealnie, jestem w stanie dostarczyć naukowych i prawnych dowodów na to, że jest to jak najbardziej realne. Skorzystaliby na tym wszyscy Polacy, łącznie z najbardziej zagorzałymi moimi wrogami, bo… dzisiaj być może są zdrowi, ale jutro, pojutrze czy za tydzień będą błagać o pomoc w ratowaniu im zdrowia, a być może życia.
Problem, jaki widzę, jest taki: z kim na ten temat mam rozmawiać? Komu to niezwykle ważne dla każdego Polaka rozwiązanie mam przedstawić i konkretnie, rzeczowo omówić? Oczywiście logika mówi, abym mógł przedstawić to Panu Prezydentowi. Pozostaje mi tylko mieć nadzieję, że Pan Prezydent Karol Nawrocki stanie po stronie Polaków, szczególnie tych chorych, nie ulegnie propagandzie medialnej i zechce, jak Polak z Polakiem, przeanalizować proponowane przeze mnie rozwiązanie. Rzeczowo, bez emocji.
W podsumowaniu
Przedstawiłem na tym spotkaniu poważne problemy, ale również wskazałem na ich rozwiązanie. Tutaj zacytuję bardzo znane powiedzenie:
„Mędrzec wskazuje palcem na problem i na jego rozwiązanie, głupiec patrzy tylko na palec, a skończony dureń zainteresowany jest tylko tym, do kogo ten palec należy“
Uwaga końcowa
Państwu pozostawiam ocenę mojego wystąpienia w Kancelarii Pana Prezydenta i konfrontację tego, co powiedziałem w Kancelarii, z tym, co mówią media.
Pozostawiam Państwu również ocenę tego, czy moja obecność na tym spotkaniu była „pomyłką“.